© 2023 by The Artifact. Proudly created with Wix.com

  • Facebook B&W
  • Twitter B&W
  • Instagram B&W

Tempo Doeloe means Business

June 20, 2018

Tafels met een VOC-logo erop, plastic tulpen in een kunststof vaasje, een oude Gazelle-fiets en een koper-gespoten kanon: tempo doeloe is a growing business tegenwoordig bij ondernemers in Indonesië. Hoewel sommigen Nederland historisch gezien nog steeds beschouwen als de boosaardige oveheerser van weleer, is er tegelijkertijd een kleine koloniale hype gaande. Steeds meer eet- en koffietentjes flirten met het tempo doeloe verleden. Aan oude gebouwen immers geen gebrek. Aan goede smaak en historisch besef soms wel.

 

Als je wilt zien, hoe je een prachtig onderhouden plantage nieuw leven in kunt blazen, lees dan deze post over de Karanganjar Koffieplantage. Als je wilt weten hoe een niet minder elegant gebouw gevuld kan worden met een bulk samengeraapte kringloopmeuk, breng dan eens een bezoekje Café De Koloniale in Blitar:

 

 

Wat zegt deze trend eigenlijk over de manier waarop men in Indonesië tegen het koloniale tijdperk aankijkt? Is deze geschiedenis een thema-pretpark dat je kunt bezoeken met het hele gezin, selfies schietend tussen de opblaas Instagram-mascottes en neonkleurige prullenbakken? Of is er toch ook sprake van een groeiend bewustzijn over het eigen verleden en het behoud ervan? Of is het gewoon business, of meer nog, poetic justice, dat 'de Inlanders' nu eindelijk ook eens zelf een centje verdienen aan de VOC?

 

Waarschijnlijk een combinatie van dit alles.

 

De renovaties in het oude stadscentrum van Semarang en het Fatahillahplein in kota tua Jakarta zijn een zegen voor het erfgoedbehoud. En het is fijn dat er ook gewoon geleefd wordt; dat de overheidsbeambten er s' morgens vroeg een potje voetbal komen spelen; dat er vele bezoekers zijn die op deze manier meer in aanraking komen met dit verleden. Tegelijkertijd hebben sommige erfgoedplekken toch ook iets karikaturaals, bijna alsof je er een Indianenkamp met wigwams naast kunt bouwen. Zo van: eerst wat tempo doeloe tulpen kopen, een bitterballetje prikken bij Café Batavia, en daarna nog even een cowboy scalperen op de Yankee Prairie.

 

Het leidt dikwijls tot allerlei intrigerende contrasten en niet voor de hand liggende combinaties, zoals snert eten in de tropen, een beeldje van een Hollandse windmolen met een loeiende airco erboven, een antieke rotanstoel met een rijtje bioscoopstoelen en een modem ernaast, een Drosteblik naast een Pokemon fooienpot waar "dankewel" op staat.

Geschiedenis is soms een precair huwelijk tussen dood en levend, chic en kitsch, behoud en verderf. Zijn het niet juist de kloppende details, de zorg, het besef en de aandacht die de geschiedbeleving maken of breken? Of geeft deze onwaarschijnlijke cocktail juist een goede afspiegeling van hoe heden en verleden dwars door elkaar heen lopen en naast elkaar bestaan? Mischien is het mooie juist dat de geschiedenis een levend iets blijft wat voortdurend groeit en verandert met steeds weer nieuwe perspectieven.

 

Ik loop nog eens langs het koperkleurige VOC-kanon dat pontificaal gericht staat op de veranda van Café De Koloniale. "Zou die nog werken?", betrap ik mijzelf op een historisch onverantwoorde gedachte.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

ROBIN BLOCK:

Robin Block is een dichter, muzikant en performer met Indo roots. Op deze website deelt hij naast poëzie en muziek, blogs over  de geschiedenis en het culturele erfgoed van Nederlands-Indië en Indonesië.

 FOLLOW THE ARTIFACT: 
  • Facebook B&W
  • Twitter B&W
  • Instagram B&W
 RECENT POSTS: 

June 19, 2018

June 13, 2018

May 30, 2018

Please reload

 SEARCH BY TAGS: